Burn-out: Welke last heb je als mens te dragen?

In mijn praktijk melden mensen zich aan omdat ze last hebben van gepieker, angst en onzekerheid / slaapproblemen /burn-outklachten èn met het besef, dat ze er met alleen praten niet uitkomen. Eén van hen is Willem.

De intake: Willem komt binnen met een grote zwarte fietstas. Hij zet zijn fietstas neer en als hij gaat zitten valt me op hoe gebogen hij eigenlijk zit. Alsof er een last op zijn schouders rust. Hij vertelt dat hij bijna niet meer slaapt en veel zit te piekeren. Hij maakt zich flinke zorgen over zijn werktoekomst. Door conflicten op het werk mist hij de innerlijke rust om echt te ontspannen.

Wanneer iemand voor de eerste keer bij me komt, nodig ik die persoon uit om een boomtekening te maken. De boom geeft een eerste beeld over hoe je op dat moment in het leven staat. Ik gebruik de tekening om in gesprek te komen over zowel de gezonde krachten en de zaken die aandacht behoeven.

In de tekening van Willem valt mij het fijnzinnige kleurgebruik en een eigen gevoel voor compositie als eerste op. Ook ervaar ik dat de boom weinig houvast heeft in de bodem. De stevigheid zit vooral in de grote stam en de uitgebreide kruin. Door deze boom wordt heel wat gedragen. De tekening is intens en expressief, alsof het vlamt. Wat me ook opvalt is dat er weinig verbinding of vermenging tussen de kleuren is. Alsof verschillende innerlijke lagen met emoties nog niet verteerd zijn en op hun juiste plaats terecht zijn gekomen.


In het gesprek met Willem komt naar voren dat hij, ondanks alle wantrouwen en ondermijning die hij op zijn werk ervaart, blijft knokken om gezonde verhoudingen in het team te bewerkstelligen. Daarnaast is hij door zijn leidinggevende in zijn functioneren beoordeeld als onvoldoende. Het maakt hem onzeker of hij dit werk, dat hem zo aan het hart gaat, kan blijven uitoefenen. Het belangrijkste voor Willem is om weer een innerlijk houvast te krijgen.


Innerlijk houvast
 

Eerst laat ik Willem een speksteen werken. Een steen geeft letterlijk houvast. Hij kiest de grootste en zwaarste steen uit die ik heb. Hij mag beginnen met de steen te schuren. Willem neemt de steen graag mee naar huis om daar verder te werken. De grote steen verdwijnt in zijn zwarte tas en als hij afscheid neemt, bedenk ik mijn wat een bijzonder beeld dit is: welke last heb je als mens zo te dragen. Bewust of onbewust. Ik vraag m, is het oké voor je zo’n zware steen? Je mag m ook inruilen voor een lichtere last. Maar met een grote lach neemt hij afscheid en racet op zijn fiets weg. 3 dagen later belt hij, “ Mag ik eerder komen?" Hij vond het zo fijn om de steen te schuren, dat hij eigenlijk niet meer kan stoppen. Hij wil graag samen met mij kijken wat de volgende stap kan worden.

Als je een steen opschuurt geef je haar als het ware een nieuwe ‘huid’.


Kunstzinnig werken heeft altijd invloed op de innerlijke houding en psychische processen van iemand. Door de steen een huid te geven komt Willem eindelijk weer tot rust. Samen kijken we naar de steen en proberen daar een vorm in te zien. Willem ziet vleugels en uiteindelijk krijgt de steen de vorm van twee vleugels die stevig op de grond staan. Het geeft hem veel voldoening om iets te maken wat lukt en mooi is geworden. Ook slaapt Willem weer beter.


Thema licht in de donkerte

Daarna gaan we aan de slag met het thema licht en duister. Door de gebeurtenissen op zijn werk is Willem in een innerlijke isolatie en donkerte terecht gekomen. Ik stel voor om dit thema in een reeks houtskooltekeningen uit te werken. Voor Willem wordt de reeks een weg om een plek van licht te creëren in en om hem heen. Daardoor kunnen aspecten als isolatie en angst opgenomen en verteerd gaan worden. 


De therapie rondt Willem af met het omzetten van de laatste houtskooltekening in een kleurrijk pastel.

Dit is wat Willem zelf vertelt nadat we 9x gewerkt hebben:

“Het traject bij Marijke heeft mij opgeleverd dat ik weer vertrouwen ervaar en mij weer meer ingebed voel in de stroom van het leven. Ik beleef nu dat ik weer deel uit maak van het grotere geheel.

Het maken van de beelden (tekenen, vijlen, zagen, schuren) hebben mij weer in contact gebracht met het licht dat er is en ik ook in mij draag.

Wat ik onderweg ben tegengekomen is mijn moeite te zien en aanvaarden dat ik van betekenis ben.

Ik ervaar meer rust in mijn hoofd en meer contact met wat mij draagt: de aarde. Ik geniet weer van mijn nachtrust."

Reacties

Laat een reactie achter